De yoga van het leven: dagelijkse dingen met Naomi
De wereld beweegt in seizoenen, ritmes en rituelen en soms, als je even stilstaat, kun je daarin de mooiste lessen ontdekken. In mijn maandelijkse column neem ik je mee in wat yoga me leert, niet alleen op de mat, maar juist daarbuiten: in het dagelijks leven, in onverwachte ontmoetingen, en in het samenzijn met anderen. Deze maand gaan mijn gedachten over de voorbijtellende minuten en hoe je hier invulling aan geeft.
Lieve lezer,
Naarmate het einde van het jaar nadert, lijkt de tijd altijd sneller te gaan. Alsof alles rond moet zijn voordat het op 31 december klokslag twaalf uur luidt. Zo ervaar ik de tijd aan het einde van het jaar in ieder geval: alsof je er constant achteraan moet rennen, maar uiteindelijk altijd wordt ingehaald. De tijd, het is een interessant gegeven, toch?
Elke dag bestaat uit 24 uur, maar toch kun je tijd telkens weer heel anders ervaren. De periode dat ik samen met mijn vriend en onze kleine op Java woonde, ervaarde ik tijd heel anders. Onze wereld was een stuk kleiner. Er waren, naast werk, weinig dingen die echt moesten. Daardoor ontstond er veel ruimte: de tijd voelde meer vloeiend en ik keek zelfs veel minder op de klok. Het leek alsof er meer uren in een dag zaten, wat zoveel lucht gaf. Dat maakt ook dat ik het interessant vind om te onderzoeken waardoor ik de tijd hier in Nederland, in het dagelijks leven, weer zo anders ervaar. Is dat werk? Cultuur? De inwoners van een land? De maatschappij, de economie? Of zit het volledig in jezelf?
Iedereen deelt zijn dagen anders is, zowel op werk- als privégebied. Ik hoor mensen rondom het thema 'productiviteit' wel eens zeggen: ‘iedereen heeft dezelfde 24 uur in een dag’. Maar ik denk niet dat dit voor iedereen, en in elke levensfase, opgaat. Natuurlijk kun je een dag deels zelf inrichten, maar je hebt ook te maken met andere zaken en met andere mensen. En dat is waar yoga om de hoek komt kijken. Want de kunst is om, juist op die dagen waarop je voelt dat de klok sneller gaat dan je kunt bijhouden, even stil te staan bij een ademhaling of jezelf rustig uit te rekken. Dat is yoga naast de mat. Bewust zijn. Jezelf, als het nodig is, even terughalen uit de haast. Je voeten weer op de grond voelen. Wetende dat het negen van de tien keer niet erg is om een minuut voor jezelf te nemen, zodat je daarna een fijner mens kunt zijn voor jezelf en voor de mensen om je heen.
We starten weer een nieuw jaar, met 525.600 minuten. Ik hoop dat jullie een aantal van deze minuten vrij kunnen maken om voor jezelf te zorgen, om lief te zijn voor de mensen om je heen, om hoop en warmte te voelen en te geven en om af en toe gewoon even stil te staan bij een diepe ademhaling. Al is het maar één minuut.
Een heel mooi 2026!
Met liefde,
Naomi