Even stretchen met Zoé
Misschien ga je elke week trouw naar dezelfde docent of laat je je steeds verrassen. Hoe dan ook, dit is de plek waar je onze docenten nog iets beter kunt leren kennen. Maak deze keer kennis met Zoé, die haar gedachten over verandering met ons deelt, vertelt over haar liefde voor de natuur en hoe zij dit toepast in haar lessen.
Zoé, leuk dat we samen ons matje uitrollen voor deze stretchsessie. En natuurlijk: welkom terug! Want we hebben je even moeten missen in de studio. Wil je met ons delen wat je tijdens die periode hebt gedaan?
Samen met mijn vriend ben ik twee maanden op reis geweest: een maand in Peru en een maand in Chileens Patagonië. We gingen weer backpacken, iets wat we allebei heel graag doen. Het verlangen was simpel: veel buiten zijn, bewegen, vertragen en vooral samen zijn.
En wauw… wat een overweldigende schoonheid. De natuur, de cultuur, de grootsheid van het landschap, wat een diversiteit. We liepen meerdere meerdaagse trekkings door de bergen. Mijn vriend is echt een watermens, en door zijn liefde voor water ben ik er ook steeds meer van gaan houden. Maar waar ik me écht thuis voel, zijn de bergen.
Als ik een element zou mogen kiezen, dan is dat zonder twijfel aarde. De bergen voelen voor mij oud, wijs en dragend. Mysterieus ook. De stilte, de frisse lucht, het gevoel onderdeel te zijn van iets groters.
Jullie hebben op reis veel mooie dingen gezien en je veel verplaatst. Ik kan me voorstellen dat het dan lastig is om je yoga-practice zoals je deze gewend bent van jezelf, te onderhouden. Hoe deed je dit op reis? En vond er dan ook een shift plaats van yoga op de mat naar meer yoga tijdens het dagelijkse leven?
Onze reis was behoorlijk actief, vooral door al het wandelen in de bergen. We waren continu in beweging. Ik stond eigenlijk maar weinig op mijn yogamat. Natuurlijk had ik na lange wandeldagen behoefte om mijn spieren los te maken en te stretchen, maar yoga is voor mij zoveel meer dan houdingen alleen.
Mijn practice zat vooral in hoe ik aanwezig was. Yoga betekende: zacht blijven wanneer plannen veranderen. Ademhalen wanneer het spannend werd. Vertragen wanneer mijn systeem daarom vroeg. In stilte door de bergen lopen. De kleine bloemen langs het pad écht zien. Een condor boven je hoofd voelen zweven.
Hoe ben je eigenlijk in eerste instantie jaren geleden op de mat beland? En kun je je gedachten na je eerste les nog herinneren?
Ja, heel helder zelfs. Ongeveer vijftien jaar geleden liep ik bij de fysiotherapeut met allerlei fysieke klachten, maar vooral omdat mijn zenuwstelsel continu in de overlevingsstand stond. Altijd ‘aan’, altijd alert. Hij zei:
“Heb je weleens aan yoga gedacht?”
Toevallig was een vriend van mij yogadocent en ik volgde mijn eerste les bij hem. Het voelde als thuiskomen. Liefde op het eerste gezicht... met yoga dan! Ik hield van bewegen, maar vooral van het gevoel daarna: rust. Het was voor mij al snel duidelijk dat ik hier dieper in wilde duiken. Dat bracht me naar India voor mijn eerste yogaopleiding, daarna naar Indonesië, en op de terugweg opnieuw naar India voor mijn vervolgopleiding.
We hebben het samen wel eens gehad over stress, spanning en drukte in het dagelijks leven. Wat heeft yoga jou persoonlijk geleerd over omgaan met deze termen, die voor veel mensen bekend in de oren klinken?
Helaas zijn stress en spanning voor mij geen onbekenden. Een aantal jaar geleden kreeg ik een flinke burn-out. Ik dacht altijd: dat overkomt mij niet. Achteraf is die periode ontzettend leerzaam geweest. Het heeft me geholpen mijn patronen te herkennen, de bron ervan te begrijpen en er steeds bewuster mee om te gaan.
Yoga, meditatie, ademwerk en andere vormen van beweging, zoals dans, zijn daarin altijd een belangrijk onderdeel van mijn leven gebleven. Ze helpen me niet alleen te ontladen, maar ook om eerlijk te luisteren naar wat er van binnen leeft. Hoe voel ik me op dit moment? En wat heb ik nodig? Soms is het iets heel simpels, zoals even schudden; voor mij een moment van reset.
Je zegt dat het yogaproces nooit af is. Hoe blijft yoga jou verrassen of uitdagen, ook na jaren beoefening?
Omdat yoga me steeds opnieuw uitnodigt om te luisteren. Naar wat er nú is, niet naar hoe het ‘zou moeten’.
Mijn leven verandert, hoe ik in het leven sta verandert, en mijn practice beweegt mee. Van een zachte yin les tot een dynamische Shake the Dust.
Elke laag die je tegenkomt, opent weer een nieuwe. Ik blijf nieuwsgierig en leergierig. En soms is er zo’n ahaa-moment waarop alles samenkomt.
Een practice waarin dat voor mij heel duidelijk gebeurt, is Shake the Dust: yoga, dans, schudden, rust, ontladen. Maar diezelfde verbinding voel ik ook in een Yin Yang-les; die mooie balans.
Zijn er bepaalde aspecten van yoga waar je jezelf nog graag verder in wilt verdiepen op dit moment? En zo ja, hoe doe je dat dan, op welke manier vind jij je verdieping?
Ik blijf mezelf graag onderdompelen in trainingen. Vaak besteed ik mijn vakanties aan yoga- of lichaamsgerichte opleidingen.
Ik begon ooit met alignment-based vinyasa, verdiepte me daarna in yogafilosofie, Hatha en Himalayan Kundalini in India.
De afgelopen jaren lag mijn focus vooral op embodiment en somatics. Mijn practice is daardoor vrijer geworden. Minder vorm, meer voelen. Minder doen, meer luisteren. Hoe wil mijn lichaam vandaag bewegen? Wat wil er door mij heen stromen?
Muziek is daarbij een steeds belangrijkere rol gaan spelen, het ondersteunt me en brengt me vaak bij diepere lagen.
Je benoemt dat je mensen graag in contact laat komen met lichaam, hart en geest. Hoe vertaal je dit naar je lessen?
In mijn lessen nodig ik mensen uit om te vertragen en te luisteren naar wat er in hun lichaam leeft. We bewegen niet vanuit een vast plaatje, maar laten beweging steeds meer ontstaan vanuit gevoel, adem en innerlijke waarneming. Ik gebruik graag beelden uit de natuur zoals golven, rivieren of bewegen als een slang om het lichaam te laten herinneren hoe het van nature wil bewegen.
Wanneer de aandacht zakt in het lichaam, ontstaat er ruimte voor het hart, onze innerlijke wijsheid én vrijheid. Zo wordt yoga een ervaring van verbinding: met jezelf, met elkaar en met de natuurlijke ritmes om ons heen.
En hetgeen wat ik aan al onze docenten vraag: wat is jouw favoriete yoga-houding op dit moment?
Oeh… mag ik er meer dan één kiezen?
Op nummer één staat Cat–Cow. Echt altijd. Volgens mij is er geen dag of les die ik geef zonder. Soms klassiek, soms vrijer meer golvend, meer slangachtig. Het is voor mij dé manier om in te checken: hoe voel ik me vandaag?
En als yin-houding kies ik zonder twijfel voor een ondersteunde brughouding. Een houding waarin het lichaam zich kan openen zonder inspanning. Voor mij voelt dat als een uitnodiging om niets te hoeven doen dan hier te zijn. Heerlijk!