In de schijnwerpers
In deze rubriek lichten we Helders favorieten uit, mensen met een bijzonder verhaal of die we kennen via de yogamat. Deze editie kletsen we met Erik, een deelnemer die we sinds een klein jaar in de studio zien verschijnen. Erik noemt zichzelf een 'luie yogi', springt graag op de mat voor een vinyasa en gebruikt de ademhalingstechnieken uit de les tijdens zijn wielren-avonturen.
Hee Erik, welkom in onze studio-schijnwerpers! Wij hebben elkaar natuurlijk gesproken en een paar dingen vind ik leuk om wat dieper op in te gaan. Maar eerst: kun je kort iets vertellen over jezelf, zodat onze lezers je een beetje leren kennen?
Ja, wat een leuk gesprek was dat, bijzonder om eens stil te staan bij aantal zaken rondom 'mijn yoga'. Geboren in Drenthe en in 2003 thuisgekomen in Den Haag. Hier mijn vrouw, Hanneke, leren kennen en onze dochter Anna is hier geboren. Nu met nog een dame, zijnde Béla de Vizsla, een compleet huishouden. Sinds 10 jaar ben ik actief in onderwijs. Als docent/trainer/coach in het HBO bij de HRM opleiding in Leiden. Ook dat was thuiskomen, na 20 jaar in commerciële beursgenoteerde bedrijven gewerkt te hebben. Dol op bos, natuur, bergen, wandelen en racefietsen en niets doen.
Hoe ben je voor het eerst in aanraking gekomen met yoga? En wat maakt dat je graag bij Helder yoga in de studio komt?
Lang geleden had ik vrienden in de danswereld en met hen voelde ik me geregeld uitgedaagd om fysiek uitdagende poses aan te nemen. Denk aan op een paaltje staan en dan door 1 been zaken tot je billen net het paaltje niet raakte. Dan weer omhoog. Zij waren ultra fit en ik laat me graag uitdagen. Zij deden yoga als herstel van hun lijf. Pas in Den Haag ging ik voor het eerst naar een studio. Die op een plein, met de kachel nogal hoog. Bikram. Wist ik veel. Ik raakte er niet op mijn plek, ontdekte wel dat ik niet zo goed ging op ' correctie op correctie en het is niet snel goed' .
Afgelopen november zocht ik een winteractiviteit om mijn stille wielrenmaanden te compenseren. Bij Helder kon ik ontdekken welke yoga vorm mij het beste past. Plus het ontdekken dat de community van Helder heel prettig is. Oftewel, yoga is niet alleen een winterbezigheid geworden.
Ik ben veel in de Vinyasa lessen van Nina en wissel af vanwege agenda of leuk iets nieuws proberen. De ervaring met Nidra Yoga was heel tof en voor herhaling vatbaar.
Je noemt jezelf een ‘luie yogi’. Wat bedoel je daar precies mee en waar zie je dat in terug?
Haha, ja dat zei ik en deels grapje en natuurlijk ook een waarheid. Het helpt mij enorm om in een begeleide vorm yoga te beoefenen. Ik volg de woorden en spiek af en toe naar de houding. Tot mijn verrassing sluit ik vrij snel mijn ogen en heb de neiging om ze gesloten te houden. Lekker in mijn eigen bubbel. Lui is ook een beetje mijn kreet voor de beloning na hard werken. Vorige week beklom ik de Col de Madeleine en dat is voor mij zwoegen. What goes up, must come down. Dus eenmaal boven is de beloning, na het uitzicht, naar beneden glijden. Zo ga ik ook door de Vinyasa. Soms is het op en dan is de uitspraak ' we zijn er bijna ' perfect om nog door te gaan en dan lekker liggen.
Na meerdere yogavormen geprobeerd te hebben, blijkt vinyasa yoga jouw favoriet. Waarom specifiek deze vorm van yoga?
Ik zocht iets om mijn spieren te onderhouden en zelfs te versterken rondom de core. Er zit iets speels in, door de uitdaging bij jezelf aan te gaan om de flow zo krachtig mogelijk vorm te geven. Puur voor mezelf, dus geen vergelijk, maar als Nina een hoofdstand doet en een alternatief aanbiedt, ga ik echt wel die hoofdstand proberen. Er is ook wel de klik met de manier van lesgeven, uitleg en voordoen, die bij mij goed werkt. We spraken al even over docenten die spiegelen en waar de links en rechts voor mij het makkelijkst te begrijpen zijn. Beantwoord goed aan mijn luiheid ;).
Je doet graag aan wielrennen en yoga blijkt een mooie aanvulling hierop. Hoe ervaar je het verschil tussen de fysieke inspanning bij wielrennen en bij yoga?
Ja, ik noemde al een overeenkomst, qua inspanning en doorgaan. Een duidelijk verschil, voor mij, is dat ik bij yoga echt mijn gedachten uit kan zetten. Met fietsen kan ik wel veel gedachten op een rijtje zetten en nieuwe dingen bedenken, maar totale rust in mijn hoofd ontstaat dan niet. Die gedachten gaan ook mee over de drempel de yoga-zaal in, maar bij de eerste klanken van de muziek en 'welkom' gaat mijn hoofd uit. Heerlijk.
Je zegt dat je in yoga echt in ‘standje uit’ kunt gaan, iets wat bij fietsen niet lukt. Wat gebeurt er met je in die modus, in je lichaam en in je hoofd?
Mijn wereld wordt heel klein, alles gebeurt alleen nog in mij. Ik ben me bewust van de omgeving, weet dat ik lang ben en dus anderen niet moet raken, maar verder gaat die gedachte niet. Het is als zwemmen onder water, drijven op de golven. Er is geen mening, geen oordeel, alleen mijn adem en de stem van link en rechts. Soms komt de muziek tot me en tik ik met het ritme mee, het is lekker magisch. Na het kopje thee kom ik weer in de gewone wereld.
Je vertelde dat je je adem meer actief wilt inzetten tijdens het wielrennen. Wat heb je eigenlijk geleerd over de ademhaling sinds je met yoga gestart bent en hoe helpt de ademhaling jou op de fiets?
Ademhaling actief reguleren lukt tot een bepaalde mate van inspanning. Met wielrennen, bergop, gaat mijn hartslag vrij makkelijk naar 165/175 en ook wel hoger. Bij een klimmetje van 500meter is dat wel te overbruggen, maar bij kilometers klimmen, dus 30minuten tot 2 uur aan toe, wil je niet verzuren en moet ik zorgen voor een zone die ik duurzaam kan volhouden. Het blijkt dat ik dan met langer inademen, vasthouden en lang en langzaam uitademen, tot wel 10 slagen mijn hartfrequentie kan verlagen. Dat is een verschil tussen bovenkomen of omvallen. Ik pas het ook toe bij gewone activiteiten, zoals lesgeven of op een podium staan. Mijn hoofd zegt ' niets nieuws, niet spannend' , maar mijn autonome zenuwstelsel is wel degelijk aan het reageren. Dat weer reguleren met ademhalen is sinds een tijdje een bewust bekwame actie.
En tot slot ben ik nog benieuwd: hoe zie je jouw yoga-pad in de komende tijd?
Yin is the way to go! Hahaha, jij maakte me attent op het nut van de Yin om het lijf op een andere manier te ondersteunen en dus ook voor wielrennen effectief te laten zijn. Leuk om dat wel meer te gaan proberen. Dat is ook wat ik waardeer aan Helder en jullie als docenten. Zachte duidingen van opties. Ik ben in september op de yoga ochtend bij het strand en ik ga zeker een keer in een reeks ademhaling bij Rachel stappen.
Wielrennen kan je tot hoge leeftijd doen, Yoga ook, denk ik.